 |
|
|
|
Cześć! Mieszkam w Koniemłotach, a oto one!
Koniemłoty są jedną z najstarszych wsi powiatu staszowskiego. Początkowo należały, mocą nadania przez króla Bolesława Chrobrego, do świętokrzyskiego Zakonu Benedyktynów. W 1270 r. Bolesław Wstydliwy oswobadza Koniemłoty i inne dobra zakonu Benedyktynów od pogoni, postojów i wypraw wojennych, a w 1351 r. Kazimierz Wielki przenosi Koniemłoty na prawo niemieckie.
W 1527 r. Koniemłoty stają się własnością Łaskich, będących dziedzicami staszowskimi, poprzez zamianę na inne miejscowości. Formalna zamiana nastąpiła 5 stycznia 1527 r. na Sejmie Krakowskim. Zakon Benedyktynów oddał Koniemłoty, Tuklęcz i Święcicę, a otrzymał Skałę, Czazów i pół Dąbrowy. Ponadto zakonnicy otrzymali wieczyste prawo kolatorskie w Koniemłotach, a także prawo do wolnego wyrębu w lasach i wolne pastwisko. Benedyktyni zachowali prawo do mianowania proboszczów w koniemłockim kościele i sprawowali patronat nad parafią do roku 1819, tj. do kasacji klasztoru na Świętym Krzyżu. Zakonnicy nie chcieli początkowo zgodzić się na zamianę, jednakże ulegli usilnym naciskom i intrygom wojewody sieradzkiego, a zarazem dziedzica Rytwian Hieronima Łaskiego.
Kolejnymi właścicielami Koniemłotów byli: Zborowscy (1581 – 1586) i Tenczyńscy (1586 – 1639). Córka Jana Hrabiego na Tenczynie, fundatora kościoła i Eremu pustelniczego księży Kamedułów w Rytwianach, Izabela z hrabiów Tenczyńskich poprzez ślub z Łukaszem Opalińskim, Marszałkiem Nadwornym Koronnym, wnosi dobra rytwiańskie ze wsią Koniemłoty w ród Opalińskich. Z książki A. Makowskiej „Prywatne miast Staszów i dobra staszowskie” wydanej w Warszawie w roku 1981 przez PWN dowiadujemy się, że w roku 1673 Koniemłoty zamieszkiwało 123 osoby, a w 1674 r. 102 osoby. W roku 1705 liczyły 21 gospodarstw, w 1758 r. -32, a w 1795 już 55.
Koniemłoty przechodzą następnie w ręce Lubomirskich, poprzez ślub Anny Elżbiety Zofii z Opalińskich ze Stanisławem Lubomirskim, Sieniawskich, poprzez ślub Elżbiety Heleny z książąt Lubomirskich z kasztelanem krakowskim Adamem Mikołajem Sieniawskim, Denhoffów, Czartoryskich i Lubomirskich. Na skutek ślubu Julii z książąt Lubomirskich z hrabią Janem Potockim dobra przechodzą w ręce Potockich, a następnie Radziwiłłów na skutek małżeństwa hrabianki Róży Potockiej z księciem Maciejem Radziwiłłem.
Komentarze do tej strony:
Komentarz pochodzi od ewelina, 06.12.2009 20:23:54:
superrr |
|
Dodaj komentarz do tej strony:
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
List blondynki:
Pisze do ciebie tych parę linijek,żebyś wiedział,że do ciebie pisze.Jak ten list dostaniesz,to znaczy,że do ciebie doszedł.Jak go nie dostaniesz,to daj mi znać,to go wyśle jeszcze raz.Pisze do ciebie wolno,bo wiem,że nie potrafisz szybko czytać.
Niedawno tata przeczytał w jakiejś gazecie,że najwięcej wypadków zdarza się kilometr od domu,więc przeprowadziliśmy się trochę dalej.Mieszkamy teraz w fajnej chałupce,jest tu pralka,choć nie jestem pewna,czy się nie zepsuła.Wczoraj wrzuciłam do niej pranie,pociągnęłam za sznurek i pranie gdzieś wsiąkło.Pogoda nie jest najgorsza,w zeszłym tygodniu padało tylko 2 razy, za pierwszym razem 3 dni,a za drugim 4.Co do kurtki,którą chciałeś wujek Piotr powiedział,że jak ci ją poślę z guzikami,to będzie dużo kosztować,bo guziki są ciężkie.Dlatego oderwałam guziki i włożyłam do kieszeni.
Twoja siostra Julka,która wyszła za mąż,w końcu urodziła, nie znamy jeszcze płci,więc ci nie powiem czy jesteś ciociom czy wujkiem.
Gorzej z twoim bratem Jankiem, zamknął samochód i zostawił w środku kluczyki.Musiał iść do domu po drugi komplet,żeby nas wyciągnąć.
twoja mamusia Dusia.
PS chciałam ci włożyć do listu parę złotych,ale już zakleiłam... |
|
|
|
|