Może tak, może nie, ale ja i tak bawie sie...!!!

Do szopy, hej, pasterze

Do szopy, hej, pasterze,
do szopy bo tam cud.
Syn Boży w żłobie leży,
by zbawić ludzki ród.
  Śpiewajcie aniołowie,
  pasterze grajcie Mu.
  Kłaniajcie się królowie,
  nie zbudźcie Go ze snu.

Ten Bóg przedwczesnej chwały,
Bóg godzien wszelkiej czci,
patrz w szopie tej zbutwiałej,
jak słodko On tu śpi.
  Śpiewajcie...

On Ojcu równy w Bóstwie
opuszcza niebo swe.
A rodzi się w ubóstwie
i cierpi wszystko złe.
  Śpiewajcie...

Padnijmy na kolana,
to Dziecię to nasz Bóg,
uczcijmy niebios Pana,
miłości złóżmy dług.
  Śpiewajcie...

Wśród nocnej ciszy
polska kolęda kościelna z XVIII w.; była najczęściej śpiewana zaraz po rozpoczynającej ją kolędzie Pienia Aniołów brzmią.

Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi:
Wstańcie, pasterze - Bóg się wam rodzi!
   Czem prędzej się wybierajcie
   Do Betlejem pospieszajcie
   Przywitać Pana.
   Przywitać Pana.

Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie,
Z wszystkimi znaki, danymi sobie.
   Jako Bogu cześć Mu dali,
   A witając zawołali,
   Z wielkiej radości.
   Z wielkiej radości.

Ach, Witaj Zbawco z dawna żądany!
Tyle tysięcy lat wyglądany;
   Na Ciebie króle, prorocy
   Czekali, a Tyś tej nocy,
   Nam się objawił.
   Nam się objawił.

I my czekamy na Ciebie, Pana,
A skoro przyjdziesz na głos kapłana.
   Padniemy na twarz przed Tobą,
   Wierząc, żeś jest pod osobą
   Chleba i wina.
   Chleba i wina.

Dzisiaj w Betlejem
jedna z najpopularniejszych polskich kolęd, powstała ok. XVII wieku; często modyfikowano słowa, tworząc kolędy patriotyczne (jedna z pieśni grudnia 1970 roku na Wybrzeżu).

Dzisiaj w Betlejem, dzisiaj w Betlejem wesoła nowina,
że Panna czysta, że Panna czysta porodziła Syna.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Maryja Panna, Maryja Panna Dzieciątko piastuje,
i Józef stary, i Józef stary Ono pielęgnuje.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Choć w stajeneczce, choć w stajeneczce Panna syna rodzi,
przecież On wkrótce, przecież On wkrótce ludzi oswobodzi.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

I Trzej Królowie, i Trzej Królowie od wschodu przybyli,
i dary Panu, i dary Panu kosztowne złożyli.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Pójdźmy też i my, pójdźmy też i my przywitać Jezusa,
Króla na królmi, Króla nad królmi uwielbić Chrystusa.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Bądźże pochwalon, bądźże pochwalon dziś, nasz wieczny Panie,
któryś złożony, któryś złożony na zielonym sianie.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Bądź pozdrowiony, bądź pozdrowiony Boże nieskończony,
wsławimy Ciebie, wsławimy Ciebie, Boże niezmierzony.
Chrystus się rodzi, Pan oswobodzi,
Anieli grają, króle witają,
pasterze śpiewają, bydlęta klękają,
cuda, cuda ogłaszają.

Alleluja chwalmy Boga
polska kolęda kościelna

Alleluja! Chwalmy Boga,
  Który się narodził,
  By nas wyswobodził,
  Z niewoli.

Alleluja! Chwalmy Boga,
  Którego Anieli,
  śpiewając weseli,
  Chwalili.

Alleluja! Chwalmy Boga:
  Którego pasterze
  W prostocie swej szczerze
  Chwalili.

Alleluja! Chwalmy Boga:
  Którego ptaszęta
  I niema bydlęta
  Chwaliły.

Alleluja, Chwalmy Boga:
  Którego Królowie,
  Od Wschodu Mędrcowie
  Chwalili.

Alleluja! Chwalmy Boga:
  Którego mniemany
  Ojciec, Józef zwany,
  Wychwalał.

Alleluja, Chwalmy Boga:
  Którego Maryja,
  Dziś w żłobie powija
  W pieluszki.

Alleluja, Chwalmy Boga:
  W tem życiu na ziemi,
  A potem z Świętymi
  Na wieki

Anioł pasterzom mówił
kolęda pochodząca z XVI wieku, tekst jest przekładem fragmentu Bożonarodzeniowego łacińskiego utworu średniowiecznego pt. Dies est laetitiae (Angelus pastoribus). Zwrotka o różdżce Arona (bibilijny Aaron) z nieznaczną zmianą rozpoczyna również kolędę kościelną: Figurowana różdżka zielona.

Anioł pasterzom mówił:
Chrystus się wam narodził
w Betlejem, nie bardzo podłym mieście.
Narodził się w ubóstwie
Pan waszego stworzenia.

Chcąc się dowiedzieć tego
poselstwa wesołego,
bieżeli do Betlejem skwapliwie.
Znaleźli dziecię w żłobie,
Maryję z Józefem.

Taki Pan chwały wielkiej,
uniżył się Wysoki,
pałacu kosztownego żadnego
nie miał zbudowanego
Pan waszego stworzenia.

O dziwne narodzenie,
nigdy niewysławione!
Poczęła Panna Syna w czystości,
porodziła w całości
Panieństwa swojego.

Już się ono spełniło,
co pod figurą było:
Arona różdżka ona zielona
stała się nam kwitnąca
i owoc rodząca.

Słuchajcież Boga Ojca,
jako wam Go zaleca:
Ten ci jest Syn najmilszy, jedyny,
w raju wam obiecany,
Tego wy słuchajcie.

Bogu bądź cześć i chwała,
która byś nie ustała,
jako Ojcu, tak i Jego Synowi
i Świętemu Duchowi,
w Trójcy jedynemu.

Pójdźmy wszyscy do stajenki

Pójdźmy wszyscy do stajenki,
do Jezusa i Panienki,
Powitajmy Maleńkiego
i Maryję Matkę Jego.

Witaj, Jezu ukochany,
od Patriarchów czekany.
Od Proroków ogłoszony,
od narodów upragniony.

Witaj, Dzieciąteczko w żłobie.
Wyznajemy Boga w Tobie.
Coś się narodził tej nocy.
Byś nas wyrwał z czarta mocy.

O szczęśliwi pastuszkowie,
któż radość Waszą wypowie?
Czego ojcowie żądali,
Wyście pierwsi oglądali.

Hej w dzień narodzenia
popularna polska kolęda, znane są liczne wersje tekstu oraz melodii, kolęda powstała prawdopodobnie w XVIII wieku; Dzisiejsza melodia pochodzi z I poł. XIX wieku; z małymi zmianami spotkać można również w innej kolędzie (wg. niektórych pastorałce) Mości gospodarzu.

Hej, w Dzień Narodzenia Syna Jedynego
Ojca Przedwiecznego, Boga prawdziwego:
  Wesoło śpiewajmy, chwałę Bogu dajmy.
  Hej kolęda! Kolęda!

Panna porodziła niebieskie Dzieciątko,
w żłobie położyła małe Pacholątko.
  Pasterze śpiewają, na multankach grają.
  Hej kolęda! Kolęda!

Skoro pastuszkowie o tym usłyszeli,
zaraz do Betlejem czem prędzej bieżeli.
  Witając Dzieciątko, małe Pacholątko.
  Hej kolęda! Kolęda!

I tak wszyscy społem wokoło stanęli,
Panu maleńkiemu wesoło krzyknęli:
  Funda, funda, funda, tota risibunda,
  Hej kolęda! Kolęda!

Kuba nieboraczek nierychło przybieżał,
śpieszno bardzo było, wszystkiego odbieżał.
  Panu nie miał co dać, kazali mu śpiewać.
  Hej kolęda! Kolęda!

Dobył tak wdzięcznego głosu baraniego,
że się Józef stary przestraszył od niego,
  już uciekać myśli, ale drudzy przyszli.
  Hej kolęda! Kolęda!

Mówi mu Staruszek: nie śpiewaj tak pięknie,
bo się głosu twego Dzieciątko przelęknie,
  lepiej Mu zagrajcie, Panu chwałę dajcie.
  Hej kolęda! Kolęda!

W żłobie leży
polska kolęda napisana przez Piotra Skargę; melodia z XVII wieku, nawiązującą do poloneza koronacyjnego króla Władysława IV.

W żłobie leży,
któż pobieży
kolędować Małemu
Jezusowi
Chrystusowi,
dziś nas zesłanemu?
   Pastuszkowie, przybywajcie,
   Jemu wdzięcznie przygrywajcie,
   jako Panu naszemu.

My zaś sami
z piosneczkami
za wami pośpieszymy,
a tak Tego
Maleńkiego
niech wszyscy zobaczymy
   Jak ubogo narodzony,
   płacze w stajni położony,
   więc Go dziś ucieszymy.

Naprzód tedy
niechaj wszędy
zabrzmi świat w wesołości,
że posłany
jest nam dany
Emmanuel w niskości.
   Jego tedy przywitajmy,
   z Aniołami zaśpiewajmy:
   Chwała na wysokości!

Witaj Panie,
cóż się stanie,
że rozkosze niebieskie
opuściłeś,
a zstąpiłeś
na te niskości ziemskie?
   Miłość moja to sprawiła,
   że człowieka wywyższyła
   pod nieba Empirejskie.

Lulajże Jezuniu

Lulajże, Jezuniu, moja perełko,
lulaj, ulubione me pieścidełko.
  Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj,
  a Ty Go, Matulu, w płaczu utulaj.

Zamknijże znużone płaczem powieczki,
utulże zemdlone łkaniem warżeczki.
  Lulajże, Jezuniu ...

Dam ja Jezusowi słodkich jagódek,
Pójdę z nim w Matuli serca ogródek.
  Lulajże, Jezuniu ...

Dam ja Jezusowi z chlebem masełka,
Włożę ja kukiełkę w jego jasełka.
  Lulajże, Jezuniu ...

Lulajże, piękniuchny mój aniołeczku,
lulajże, maluchny świata kwiateczku.
  Lulajże, Jezuniu ...

Matuniu kochana, już odchodzimy,
małemu Dzieciątku przyśpiewujemy.
  Lulajże, Jezuniu ...

Cyt cyt cyt, już zaśnie małe Dzieciątko,
patrz jeno, jak to śpi niby kurczątko.
  Lulajże, Jezuniu ...

Cyt cyt cyt, wszyscy się spać zabierajcie,
mojego Dzieciątka nie przebudzajcie.
  Lulajże, Jezuniu ...

Oj, maluśki, maluśki
polska kolęda ludowa. Powstała prawdopodobnie w XVIII wieku. Do dziś stosowane są dwie wersje refrenu - onomatopeiczna (Ref.1), jako że piosenka miała charakter kołysanki jak również słowna (Ref.2).

Oj, maluśki, maluśki, maluśki kiejby rękawicka,
Alboli tez jakoby, jakoby kawałecek smycka.
   (Ref.1): Lililili LiLi La...
   (Ref.2): Śpiewajmy i grajmy Mu, małemu, małemu.

Czy nie lepiej by Tobie, by Tobie siedzieć było w niebie
Wszak Twój Tatuś kochany, kochany nie wyganiał Ciebie.
   Ref.

Tam pijałeś coś takie, coś takie słodkie małmazyje,
Tu się Twoja gębusia, gębusia łez gorzkich napije.
   Ref.

Tam kukiełki jadałeś, jadałeś z carnuską i miodem,
Tu się jeno zasilać, zasilać musis samym głodem.
   Ref.

Tam wciornaska wygoda, wygoda, a tu bieda wsędzie,
Ta Ci teraz dokuca, dokuca, ta i potem będzie.
   Ref.

Tam Ty miałeś pościółkę, pościółkę i miętkie piernatki,
Tu na to Twej nie stanie, nie stanie ubozuchnej Matki.
   Ref.

Tam Ci zawse słuzyły, słuzyły prześlicne janioły,
A tu lezys sam jeden, sam jeden jako palec goły.
   Ref.

Co się więc takiego, takiego Tobie, Panie stało,
Zeć się na ten kiepski świat, kiepski świat przychodzić zachciało.
   Ref.

Gdybym ja tam jako Ty, jako Ty tak królował sobie,
Nie chciałby ja przenigdy, przenigdy w tym spocywać żłobie.
   Ref.

Albo się więc, mój Panie, mój Panie, wróć do swej krainy,
Alboć pozwól się zanieść, się zanieść do nasej chałpiny.
   Ref.